Grevelingencup, 11 oktober 2020
PROLOOG
Ik heb het een jaar moeten missen. Jadwiga is in september 2019 verkocht. Ik heb 11 maanden moeten afkicken. Geen winterwedstrijden op de Grevelingen, geen clubwedstrijden bij M’dam, geen zeiltripjes of heerlijk in de haven cocoonen in mijn kajuit. Lekker luisteren naar de wind die door de verstaging fluit, de vibratie van de mast, het gekletter van te losse vallen en met een lichte deining lekker onderuit gezakt Netflixen. Ik heb het echt gemist. Gelukkig heb ik een paar keer een wedstrijdje kunnen varen met Stef op Loosdrecht en in Enkhuizen met Okke. Ik hoefde dus niet cold turkey. Af en toe kon ik nog een beetje aan het zeilers leven proeven.
VERLIEFD
Als bourgondiër is proeven niet genoeg. Ik heb weer een nieuwe liefde en na dit weekend kan ik zeggen dat het vol aan is. Tot over mijn oren verliefd. Toen ik haar voor het eerst zag was ik al meteen verkocht, wat een mooie lijnen, een dikke kont, alles in de juiste proporties. Ze is gewoon ronduit super sexy. Alle andere kandidaten vielen af, zelfs een J-109, ziet er maar gewoontjes uit naast deze sexy dame. Maar zoals zo vaak bij dit soort dames; ze is niet de makkelijkste, waarschijnlijk ook niet de verstandigste keuze. Ze is een beetje een exoot, van binnen heeft ze weinig inhoud. Ze is vrij leeg, oppervlakkig. Sexistisch uitgedrukt, “een echte mannen boot”, “veel vrouwen zullen snel afhaken”, en dat zal haar restwaarde negatief beïnvloeden. Een Dehler 36, X-37, Salona 37 etc… zullen hierdoor een veel groter publiek aanspreken. Allemaal schitterende snelle schepen, een jaar geleden, voordat ik haar zag, zou ik er een moord voor doen. Maar nu, ze is een femme fatale, damm sexy!
De DROOM
Halverwege augustus was de koop rond. Ze had alles en meer wat ik kon dromen. Een altijd droog gezeilde A35, 4500kg, volledige B&G H5000 elektronica, nog prima zeilen North 3D Endurance Carbon Armide, A2, A3, A0, Code Zero, S2, S3 uitgerust voor dual handed offshore racing met dubbele roeren en in zeer goede staat. Helaas, konden we haar niet uitproberen op de delivery van Engeland naar Nederland. We hebben heel af en toe in 6 tot 8 knp wind wat kunnen zeilen, maar het was hoofdzakelijk 3 dagen motoren. En de motor deed het uitstekend.
In Nederland is ze gedurende een dikke maand flink onderhanden genomen door Yacht Service Roompot. Een Renskib poetsbeurd, nieuwe verstaging, hier en daar wat gel coat werk, speling in de roeren gerepareerd, nieuwe afsluiter en een solide epoxy behandeling met nieuwe terug geschuurde anti-fouling. Ze is helemaal klaar voor het winterseizoen in de Grevelingencup.
HET BEGIN
Maar hoe zeilt ze nu echt. Klopt haar sexy snelle uiterlijk met haar prestaties. Want laten we eerlijk zijn. Met deze A35 ga ik niemand voor de gek houden. Bepaalt geen wolf in schaapskleren. Wanneer ik nu door anderen wordt ingehaald dan ben ik gewoon een slechte zeiler.
Vorig weekend kon ik samen met Joel haar voor het eerst uit laten. Een mooie 4bf, ruime wind. En… ja hoor ze wil wel. Zonder Gennaker of Spi konden we al 9,4 knp aan tikken. Oke, we hadden de stroming mee. Maar toch ze liep als een trein. Zelfs de voortdurende regen kreeg die lach niet van mijn gezicht.
TRAINING VALT IN HET WATER
10 Oktober, we gaan voor het eerst trainen. We hebben ivm de corona crisis gekozen om met maximaal 4 personen aan boord te varen. Normaal zou ik graag met 6 of 7 personen varen maar, dat leek ons nu niet verstandig.
Zaterdagochtend is het schitterend weer. We moeten alleen nog wat dingen aanpassen aan de boot, en de boot en haar bediening eerst wat leren kennen. Alles is nieuw. Het lijnenplan en de bediening is totaal anders dan bij een Dehler 36CWS, daarnaast zullen we de eerste wedstrijden met een Gennaker varen ipv de voor ons vertrouwde Spinaker.
Als we na de lunch eindelijk zo ver zijn om het water op te gaan, is het weer omgeslagen. Er staat een flinke wind en het regent. Als we op de Grevelingen zijn en de zeilen willen hijsen neemt de wind toe tot 30knp (8bf). We wachten dus eventjes. Als de wind weer ietsje afzakt hijsen we de zeilen en knallen we in 19 tot 24 knp wind met volle zeilen over het water. Wederom tikken we met halve wind de 9,5 knp snelheid even aan. Dit keer heb ik geen stroming mee. De boot loopt heerlijk. Ik heb alle controle in de dubbele roeren en ik zie drie breed lachten kerels om me heen. Dit is kicken. Maar het gaat wel erg hard, de wind neemt nog meer toe en we denken dat we beter toch een reef kunnen leggen. Helaas heb ik de reeflijnen verkeerd in geschoren. We besluiten om de zeilen naar beneden te halen en de reeflijnen goed in te scheren. Terwijl we hiermee bezig zijn, gaat het steeds harder regenen en waaien. Het is al rond 16h00 uur en we besluiten om terug naar de haven te gaan. Met deze dikke 6bf in de volle regen heeft het oefenen weinig zin. Dit is de eerste keer dat we met haar varen en de eerste keer dat we een Gennaker gebruiken. 6bf en harde regen is dan niet het meest ideale. We besluiten zondag voor de wedstrijd vroeg het water op te gaan en nog een beetje te oefenen.
DE WEDSTRIJD
11 Oktober, We hebben ‘s avond een heerlijke maaltijd gehad en zijn allemaal goed uitgerust. Het restaurant sloot om 10h00 en dus zijn we alle vroeg naar onze hotelkamers gegaan.
Er staat een heerlijk 5bf als we het water op gaan. We oefenen enkele overstag manoeuvres en als de wind inzakt naar 2bf, hijsen we de gennaker en oefenen enkele gijpen. Het loopt allemaal eigenlijk best prima.
10h55 nog tien minuten voor de start. We starten in Toer S groep 1. Dit jaar wordt er geen ORC gevaren op de Grevelingen. Wij mogen met de snelste groep starten als langzaamste boot. Lekker makkelijk. Elke plek die we veroveren winnen we. Het is een mooie groep boten. 14 goed uitgeruste schepen. In groep 1 doen eigenlijk geen echte toerschepen mee. Arcona 435, Stern 44, 2 x J-111, J35, BH36, X-40, XP38, Dehler 41, Dehler 30 OD etc…
Zoals altijd is het een beetje chaotisch voor de start. Er zijn 4 startgroepen, er varen nog enkele kano’s door het veld en wij begrijpen pas heel laat waar de pin en de bovenboeien liggen. Ondanks de chaos hebben we een redelijk start. We kunnen ons snel vrij varen en we lopen heerlijk. Dicht bij de bovenboei liggen we op een mooie 4de of 5de plek. Helaas reageren we niet goed op een boot over bakboord. We hadden moeten wijken maar, we maken de verkeerde keuze. We krijgen een terecht protest. Bij de upwind gate varen we vrij en draaien de twee straf rondjes. Tja dit komt onze positie niet ten goede. We liggen nu natuurlijk in het achterveld.
We hebben een ruime koers en zouden de gennaker kunnen hijsen. De straf rondjes, twee keer overstag en twee gijpen, hebben echter veel onrust in de boot gebracht, daarnaast komt er net een bui over met veel wind en regen. We besluiten, net zoals enkele anderen om even te wachten met de gennaker. Zodra de bui over is en de wind weer normaal 5bf waait, hijsen we de gennaker. Stom genoeg komt er net een een gigantische wind shift en de 130 graden TWA wordt opeens 86 TWA. Het hijsen gaat dan ook niet makkelijk en met deze koers en wind is een Gennaker voor onervaren gennaker zeilers geen goede optie. Ik val af en we bergen de gennaker weer. Dit kost natuurlijk weer kostbare tijd. Gek genoeg zijn we nog steeds niet allerlaatste. Er varen zeker nog twee boten achter ons. We gijpen om G-55 en varen met 60 TWA naar de volgende boei. Dit is admiraal zeilen, maar wel lekker. De A35 vaart regelmatig met gemak meer dan 8knp. We kunnen makkelijk met de grotere boten mee.
Het is de eerste keer dat we met haar varen. We hebben dan ook besloten om rustig aan te doen. Op de ruime rakken nemen we onze tijd om de gennaker te hijsen en we bergen de gennaker ook ruim op tijd bij de boven boei. Prioriteit ligt op het leren kennen van de boot en niet bij het winnen van de wedstrijd.
Halverwege het parcours worden we al ingehaald door de snellere schepen uit de tweede startgroep. Op gennaker lopen de Jai Alai (J-109), X-bie (XP-33), A boen (GS34) en EUA-J (J-109) ons langzaam voorbij. Ze zijn 5 minuten later gestart en ze hebben duidelijk een betere boothandling dan wij. We zien dat vooral bij het gijpen, dat loopt bij ons nog erg stroef.
De wind gaat wat liggen en is zo rond de 16knp. De meeste boten varen met hun mast-head Spi of Gennaker. Wij hebben voor de fractional gekozen. Een veilige keuze. Onze mast-head is bijna 30m2 groter en zodra we het Gennaker varen goed onder controle hebben, een betere en snellere zeil met deze wind. We verliezen nu duidelijk terrein op onze concurrenten.
In de kruisrakken doen we het echter uitstekend. De A35 vliegt en loopt echt heel erg snel. De meters geven af en toe 6knp VMG aan. Dit is boven haar polar waarden en waarschijnlijk moet ik de elektronica een beetje kalibreren. En toch kruipen we langzaam naar voren, dichter bij de grotere en snellere boten.
Na 3 uren zielen en ruim 23nm varen we over de finish. We zijn niet de laatste in onze groep. Er varen zeker nog vier boten achter ons. Ik ben erg tevreden. We hebben heerlijk gevaren. Voor de eerste keer ging het best goed. En er zijn nog ontzettend veel verbeterpunten. De gennaker gijpen waren niet soepel, de meeste overstag manoeuvres waren slordig en we hebben de juiste trim nog lang niet gevonden.
Mijn nieuwe meisje heeft mijn hart nu al veroverd. Ik ben weer smoor verliefd.
En het resultaat. We halen zowaar een 4de plek van de 14 deelnemers. En dat is toch echt ontzettend goed, en veel beter dan verwacht en gehoopt.
Bedankt Jeroen, Stef en Mark, ik kan niet wachten tot volgende maand.
BEDANKWOORD
Ik wil ook graag het Grevelingen Comité bedanken. Fantastisch hoe jullie dit groots event elk jaar weer organiseren. Erg fijn dat jullie ook dit jaar vrijwillig al de tijd en moeite steken om de zeilers het naar hun zin te maken. Ik kan me goed voorstellen dat zonder de gebruikelijke feestavond, palaver en na borrel het allemaal best klinisch en koud aan voelt. Maar jullie krijgen mijn oprechte warme en hartelijke dank.
Vorig bericht

Orca's bij Porto

Volgend bericht

Riethuis wint op Galgeriet